zondag 14 februari 2010 : TT Waregem

Valentijn… Misschien een speciale dag, maar toch halen we ook hier de fiets van stal…
7u15 opstaan, den thermometer toont -7°C aan buiten. Het idee om met de bike naar Waregem te gaan wordt vlug opgeborgen. Het zal dus met de wagen naar Waregem zijn.

Ondertussen kreeg ik ook een sms van John dat hij naar Waregem zal afzakken ipv naar Bersée te gaan. Rik Denys en Bruno zouden starten tegen 9u, John Steven2 en ik hadden afgesproken om rond 8u30 van start te gaan. Inschrijven en hup we zijn weg.

De eerste tien kilometer zijn niet echt speciaal te noemen. Na een wat te wennen aan de ijzige koude en de hier en daar gladde ondergrond, begon de snelheid al de hoogte in te gaan. John sloeg na een paar kilometer af aan de eerste splitsing met de 35 km. Steven en ik kozen voor de 55km. We verbroederden een beetje met de groep Krierecrossers die ook rond hetzelfde moment gestart was.

Via de gekende strookjes en heel wat verhard ging het richting de Gavers die we de kant van het Gaverzicht binnen reden. Daar ging de snelheid wat omhoog. Hier werd het toch wel opletten waar je reed met al die keiharde sporen. De technische vermogens werden dus aangewend. Jammergenoeg waren de Gavers rapper voorbij dan ik verwacht had. Hier was zeker en vast (veel) meer uit te halen. Steven had het duidelijk moeilijk om de benen een beetje stil te houden en reed een stukje voor de Krierecrossers uit. Ikzelf temporiseerde en bleef er een beetje tussen hangen tot ik het ook niet meer kon laten. Ergens halverwege de Gavers lieten we ze achter.
Na de Gavers gingen we over de weg richting de “afdaling” aan de Beneluxbrug. Hier stonden er weer een aantal te voet omdat het redelijk moeilijk was met de sporen. Jammer… Was naar mijn gedacht nochtans te doen.

Na een stukje langs het Kanaal Bossuit-Kortrijk gingen we richting eerste bevoorrading. Deed deugd, maar tot dan nog niet echt veel spectaculairs meegemaakt. Ook Steven niet had ik de indruk… Het tempo lag redelijk hoog, dus dat bewees dat de tocht ook niet echt heel moeilijk was. Aan de bevoorrading bleven we niet te lang staan, want bij deze temperaturen was het te gevaarlijk om af te koelen…

Het Banhoutbos naderde, dus hoopten we daar iets schoons te beleven, allez, ik toch. Steven ontbond efkes zijn duivels op de Wulfsberg en ik liet hem wijselijk gaan… We zouden toch wel weer samen komen… Nie forceren, da begin ik te geloven en effectief uit te voeren… Verstand komt met de jaren zeggen ze…

Via Vichte ging het richting den Heerweg, waar we dan voorbijgesneld werden door de losgeslagen sneltrein van enkele Krierecrossers. We konden (en wilden) ze niet volgen…
Eindelijk kwamen we via den Zilverberg aan de Spitaalbossen waar we wat draaiden en keerden. Geestig, heel geestig. Hier zag je dat er al heel wat gasten van de korte afstand op hun tandvlees zaten. Ondertussen hadden we aan de tweede bevoorrading ook Bruno en Rik gezien.
De Spitaalbossen… ook deze lagen keihard en dat was eraan te zien. De snelheid waarmee we de bossen doorvlogen had bij mijn weten nog nooit zo hoog gelegen. Was wel hier en daar opletten en slalommen door anderen die op weg waren. Chapeau voor de velen die niet gewoon zijn van biken en die het toch maar doen in zo’n weer!

Daarna kregen we nog de Karmel voorgeschoteld, maar ook hier bleef ik op mijn honger zitten… Er is hier veel meer mogelijk. We raakten maar aan een zijkantje van gans het domein. Jammer…
Ondertussen werd er nog een tandje bijgestoken en kwamen we na veel draaien en keren aan de oude spoorweg waar we doorvlogen!

Uiteindelijk kwamen we plots terug aan de start… Veel rapper dan gedacht. Het toerke werd afgelegd met een gemiddelde van 21.8 km/h. Niet slecht voor een half bevroren ondergrond… Dan nog samen met Steven, en wat later met Rik en Bruno, nen aangenamen après gehouden en weer naar huis… Efkes wa quality time met de vrouw (was immers Valentijn hé) en kids…

Merci aan de aanwezigen voor het gezelschap!

Nick

Read more...

zaterdag 23 februari 2008 : TT Waregem (Nieuwenhove)

Nieuwenhove was vandaag geprogrammeerd... Eens een tochtje op een zaterdag en dan nog in de namiddag! Gebeurt nie veel... is eerder uitzonderlijk.

Eerst van plan om 's morgens te starten, maar de namiddag kwam toch wel heel wat beter uit. Daar er een aantal plannen gewijzigd waren door omstandigheden kon ik zelfs de grote tocht doen en met de bike heen en terug... Dit zorgde voor de derde week op rij voor een tocht van om en bij de 80 km. Als dit zijn vruchten niet afwerpt tegen deze zomer...

Van Elsegem dus met den bike naar Nieuwenhove via den Heirweg. Onderweg hier en daar een eenzaat die den tocht van Nieuwenhove aan het afhaspelen was. Het was de gaande (of bikende...) man onderweg.

Wat me nogal snel duidelijk werd, is dat het goed weer was, maar dat de wind wel zijn deel zou hebben in deze tocht. We zouden afzien als we niet goed opletten...

Toen ik toekwam in Nieuwenhove, zat Joost (alias Grote Plateau) nog aan de Leffe. Hij bofte met de tocht en zei dat het zeker de moeite waard was. Na een tijdje kwam ook Steve toe, daarna dan ook Rudy. Pascal (Rhumboy) zat al te wachten, maar hij koos voor de wegrit...

Den tocht zelf dan...

Eerst een plaatselijk rondeke in Nieuwenhove zelf om buiten te raken. Het eerste fantasietje was er hier al. Een plaatselijk rondeke bij den boer en rond een vijver. Dit was een trend die gezet werd voor de rest van de rit. Men zou weinig links laten liggen...

De eerste kilometers werd het goed bollen met de wind in de rug. Tijdens één van de eerste offroad stroken, werd het duidelijk dat Steve zijn dagje niet had vandaag. Tja, het nachtwerk en minder slapen maakt het er niet makkelijker op hé...
Aan de Heerweg kruisten we de Maalbeek om dan verder te gaan richting de Spitaalbossen via de gekende stapsteentjes tussen den Heerweg en Anzegem. Voor de eerste keer in mijn carrière reed ik de Spitaalbossen binnen via de klim aan de Zilverberg. De Zilverberg is nauwelijks een berg te noemen, maar de eerste hoogtemeters waren een feit... Er zouden er nog wel volgen in het eerste deel van de rit...

Na de prachtige Spitaalbossen ging het dan via de Egalstraat richting Hemsrode. Ondertussen hadden we toch al wat bikers ingehaald die blijkbaar niet zo sterk waren als het om een beetje techniek ging.
Net voor het binnenrijden van Hemsrode moest ik efkes stoppen. Blijkbaar was mijn wielspander losgekomen. Gelukkig was dit geen afdaling! Mijn wiel kon wel ne keer alleen weg zijn anders... Komt dat tegen... Ondertussen was het voor Rudy het moment om eens achter een boompje te gaan staan en een sanitaire stop te houden. Ondertussen kon Steve ons weer bijhalen.

Jammer genoeg werd Hemsrode niet ten volle benut, maar ja het is dan ook een stuk privé dat enkel door de Boerderijentocht ten volle benut mag worden... Na Hemsrode ging het via Ter Schabbe naar de Weedries. Net voor de Weedries werd het afdalen via een mooie kriere naar de grote baan toe. De Weedries zelf dan... Nog vlug effen wat minder snelle afdalers inhalen en dan naar beneden vlammen op de toch niet zo denderend liggende stapsteentjes, efkes afremmen voor den gevaarlijke draai en dan weer optrekken om de klim weer goed te nemen. Tijdens de klim kwam Rudy, die achter da anderen was gebleven, weer bij mij en liet hij mij ook effen achter. Het klimmen doe ik bewust op mijn eigen tempo, anders blaas je je toch maar op, spreek zelf uit ervaring...

Na de Weedries ging het dan naar Grijsloke ofte Gijzelbrechtegem. Een klimmeke via een krierke bracht ons dan in het kleine gedeelte van Bouvelo... Na dit kort stukje bos kregen we de splitsing te zien... We kozen voor de 60 km en kregen een schoon extraatje wat de andere tochten echt wel zouden missen... Bouvelobos zelf dan. Jammer, hier kon er meer uit gehaald worden, maar dat was tot nu toe dan ook het enigste minpunt aan deze rit... Het bos werd heel miniem benut, maar ook dit is privé en dus moet je luisteren naar wat de eigenaars eisen...

Na Bouvelobos weer efkes omhoog via het stapsteentje richting Bouvelo-Bouverie (dienen café daarboven...) om dan rechts af te draaien. Ietske verder links het sterk stijgende stapsteentje op en puffen maar, want de wind zat fameus in het nadeel... Ondertussen begon de wind inderdaad meer en meer in het nadeel te zitten...

Daarna volgden zowel de Blaarhoek als de Kloosterhoek in dalende lijn. Hierna kregen we de gekende strook langs de spoorweg en daarna de Langestraat. We passeerden dus aan mijn eigen voordeur en een paar meters verder aan die van Pascal (Moonrider). Kaster was dan de volgende gemeente op onze baan. Via het "stapsteentje naar het einde van de wereld" dat nu eens in de andere richting te nemen was (is dat dan naar het begin van de wereld?) kwamen we aan de kerk van Kaster. Daarna volgde de Varent die zorgde voor het echte gedokker op den bike.
In al onze snelheid waren we bijna de bevoorrading gepasseerd... We hadden ondertussen bijna 25 km op den teller. Maar één bevoorrading misschien?

Na de bevoorading een paar meters terugkeren om dan richting Willy Naessens te biken en juist over zijne paardenvilla een strookje naar rechts te nemen. Daarna een toerke in Elsegem-city en dan richting het golfterrein. Het gekende stuk lang het golfterrein stond ons te wachten en dat bracht ons dan aan Abdij van Beaulieu.

Via het domein van den Biesvijver, da schoon stuk tussen de bomen na de spoorweg gekruist te hebben, kwamen we langs den Lustigen Boer. De Bergstraat kondigde zich dus ook aan. Ik haat die klim, 't is te zeggen, het is een liefde-haat verhouding... Graag en niet graag doen dus... Eenmaal boven rechtsaf om dan via een krier naar beneden te vlammen aan den andere kant van den "berg".

Ietske verder kwamen de beide tochten weer samen. Nog een klimmeke offroad en dan weeral bevoorrading, de vorige was nog maar een goede 12 km geleden. Wel nogal wa snel op elkaar volgend. Soit, ze was ook welkom...
Na ons afgevraagd te hebben of den plaatselijken boer op de bevoorrading nog leefde, weer vertrokken voor de laatste 22 km.

Geleidelijk aan begonnen we toch wel wat stervende zwanen op te rapen... Na bijna van de baan gereden te zijn door een agressieve VW Touareg bestuurder, gaven we er nog eens ne lap op. Draaien en keren, zo hadden we het graag. Alles lag redelijk hard en goed berijdbaar, wat stapsteentjes en zo en de snelheid ging de hoogte in...

Toch kregen we nog een paar modderige stroken voorgeschoteld... Mijn zomerbandjes waren toch nie echt gemaakt voor deze korte stroken die nogal gelukkig nie te talrijk waren. Boeregem, Stuivenberg, we kregen het allemaal.
Oud Moregem werd ook weer aangedaan, toch ook een mooi stuk... Meer uit te halen, maar was toch voldoende voor vandaag. Daarna ging het weer richting de Spitaalbossen om ook daar nog eens door te gaan, maar niet voor we Flanders Field doorkruist hadden. Via de Korenbloem en Biest ging het dan weer in gestrekte draf naar Nieuwenhove. Hier en daar kregen we nog een mooie stukje offroad voorgeschoteld zoals het stukje langs de autostrade, het stukje aan Racing Waregem,... Je zag het, de organisatie had echt gezocht naar mooie stukken! Het waren geen lange stukken, maar mooie stukken! Zo moet het zijn, alles uit de streek halen wat ze te bieden heeft en soms zelfs meer!

Dan kwamen we weer toe in Nieuwenhove na een schitterende tocht! Nog een leffeke of 2 binnen kappen en dan weer de baan op met den bike naar huis.

Uiteindelijk thuisgekomen met een 78.8 km op den teller en een gemiddelde van 20.4 km/h...

Te downloaden GPS, IGN en andere parcoursinfo

door Nick

Read more...

zondag 10 februari 2008 : TT Waregem

Amaai, februari en zo'n schitterend weer... Gisteren in T shirt buiten staan werken, vandaag zou het een leuke voormiddag op de bike worden. Ik had me voorgenomen om te vertrekken in korte broek, maar de -3° deden me toch anders beslissen... Ik vertrok dan maar met lange broek.

Samen met Yoerik vertrokken vanuit Elsegem naar Waregem met de bike. Efkes goed doorgereden om warm te krijgen. Toen we na een goede 10.5 km toekwamen in Waregem zaten John en Rik Denys al te wachten. Rik Deryckere en Bruno waren ondertussen al weg. Pascal, zijne pa en Wim kwamen iets later toe.

Eens allemaal ingeschreven gingen we op baan. Van in het begin lag de pees er goed op... Het bleek een snel tochtje te gaan worden. Wat ook direct duidelijk werd, dat was da Pascal goede benen had.

Gisteren hadden we het nog over nen anderen Pascal, den Gothbiker... We hadden hem al lang nie meer gezien en pats, vandaag stond hij er weer... Aangenaam om hem nog eens terug te zien...

We gingen dus op stap... Het eerste stuk offroad was langs de oude spoorwegberm te Waregem. Het ging nogal snel... Wel soms moeilijk rijden omdat de zon soms het zicht nogal wat belemmerde.
Daarna kwam wat draaien en keren in en rond Waregem om aan het "hersteloord" te komen. Mooie verwoording voor een revalidatiecentrum... De Karmel werd een kort stukje bos. Daarna ging het richting Flanders Field om daarna aansluiting te vinden met de Wortegemse Bossen oftewel de Spitaalbossen. Daar bleek al snel dat er redelijk veel ongeoefende bikers op de weg waren. John, Yoerik en Pascal waren iets voor mij. Door wat tragere bikers voor mij werd ik gedwongen om iets trager te rijden. Nu, misschien niet zo slecht, anders ging ik mij misschien weer naar de knoppen rijden...

Na deze bossen kregen we een stuk stapsteentjes voorgeschoteld die ons de aansluitingen bezorgden met "Den Heirweg", een deelke van Anzegem. Daar kregen we onze bevoorrading. De eerste 17 km zaten er al op.
John en Rik zouden kiezen voor een kortere versie van de tocht (35km), met de overige drie gingen we resoluut voor de 55 km. De grote vraag was: "Zouden we Rik en Bruno nog bijhalen?" Ze waren een goede 45 minuten voor ons vertrokken... We'll see...

Na de bevoorrading was het onmiddellijk splitsing, wij dus nog met drie op baan.
Via den Engelhoek gingen we richting Vichte. Veel noemenswaardige stukken zaten er niet in, het zijn de meest gekende stukjes uit de streek. Vanuit Vichte gingen we redelijk snel richting Saint Louis ofte Sint Lodewijk Deerlijk. Daar lag immers het Banoutbos. Hopelijk konden we ons efkes gaan uitleven in het bos zelf.
Ondertussen liet ik mij effen uitzakken, want het tempo van Pascal lag iets hoger dan ik aankon. Ik wou mij nog wat sparen voor de laatste kilometers zunne... Nu volgen zou wel gelukt zijn, maar da zou goed geweest zijn om mij kapot te rijden...
Nadat ikzelf de kop een tijdje had genomen en er naar mijn mening ook nogal redelijk de pees op had gelegd, deed Pascal er nog een schepje bij...

Het Banoutbos werd jammergenoeg niet aangedaan, maar het gekende toerke errond wel. Pascal was iets verder doorgegaan, maar ook Yoerik besloot (wijselijk) om zijn eigen tempo te rijden. Na de "klimmekes" kwam er een snelle afdaling gevolgd door heel wat stapsteentjes tot aan de bevoorrading.
Genietend van de zon dronken we onzen sportdrank uit en gingen we weer op weg. Het werd een snel begin na de bevoorrading. Deze snelle stapsteenjes en stroken brachten ons weer naar Zwevegem toe waar de gekende strook gras in de woonwijk voor de wielen geschoven werden. Pascal gaf er weer een lap op, met het gekraak van zijne versleten grote plateau tot gevolg. Ondertussen plaatste ik mij effen achter een schoon madammeke dat ook aan het biken was op nen merida (net gelijk hare compagnon die iets verder was).

Geleidelijk aan naderden we Harelbeke en dus ook de Gavers. Eerst nog van aan de vaart naar de baan op... Pascal en Yoerik namen de trap, ik wou kost wat kost naar boven rijden. Dat lukte ook langs de rechterkant van de trap.
Dan den afzink naar de Gavers... Ze zijn nogal wat aan het kappen in de Gavers en dat was ook duidelijk, want heel wat mooie stukken waren niet meer aan te doen.
Jammer ook dat het crossparcours er niet meer in zat... Da's nochtans ook leuk...

Na de Gavers reden we richting Gaverzicht... Op de laatste stapsteentjes er juist voor kregen we Bruno en Rik in het vizier. Nog ne lap erop en we hadden ze voor de rode lichten... Zo gezegd zo gedaan...

Dan efkes langs de grote baan, nog altijd met die kerel met nen Merida in ons wiel. Zijn madam zat heel wat verder achter ons...

Op een bepaald moment kon Pascal zich niet meer inhouden en de vogel was gaan vliegen. We probeerden hem nog bij te halen, maar niets hielp meer... Ik reed ook redelijk rap, maar blijkbaar niet rap genoeg... Het was nie meer goed te maken, ons verlies, maar ja... Pascal was de beste vandaag.

Aan het industrieterrein in Waregem bleek Yoerik blijkbaar heel wat achter te zijn... Ook een klopke? Na een tijdje reed ik, en den eeuwige merida-biker met mij, verkeerd. We hadden een pijlke gemist... Da vlug rechtgezet en dan weer de gas open draaien... Nog efkes het boske aan de hondeschool en dan waren we er bijna... Nog een paar kilometers baan en da was het...

Snelle tocht, maar nie veel speciaals qua parcours. Er zijn veel mooiere tochten in het Waregemse... Mij toch wel geamuseerd en in totaal 78.1 km in de benen toen we thuis kwamen, genoeg dus...


Te downloaden GPS, IGN en andere parcoursinfo

Door Nick

Read more...

22.04.2007 : TT Waregem (Zewieties)

Vertrokken rond 8u45 (volgende keer spreken we wat vroeger af ...) met Berre, Rik D. en Wouter. Rik (ook D. ) en Bruno vertrokken later, wegens Bruno zijn "slotprobleem".

Tot aan de splitsing tussen 50 km en de rest samen gebleven met Rik D. die afsloeg voor de 50 km dus, en daar verder gereden met Wouter en Berre. Een beklimming en afdaling van de Pater gedaan die ik nog nooit deed. Ge kunt dat "bergske" precies langs twintig kanten op en af rijden ... want we zijn hem dan nog ne keer omhoog mogen rijden ... en neen niet langs de kasseien, maar off-road tussen de prikkeldraad.

Boven op de Patersberg Berre laten rijden voor de 100 km en samen met Wouter verdergereden voor de 75 km. Met nog een aantal nijdige beklimmingen voor de boeg ! Eerst nog door het boske van Heinsdale naar beneden om dat wegske waar geen einde aan komt (loopt bijna evenwijdig met road beklimming van de Trieu) helemaal tot boven de Kluis (Vierschaar) te rijden. En dan volgde nog Pensemont ...

Na de Kluis (via Rugge-Waarmaarde) was het bijna in rechte lijn richting Waregem. Maar onderweg wel nog kennis gemaakt met Grijsloke (dat ook verre van plat is) en de bossen van Wortegem, waar het beste er al lang af was ... Wouter dan ook maar wijselijk laten rijden. Eigenlijk al van de Pensemont ... Maar hem toch telkens aan de volgende bevoorrading weer tegen gekomen.

Helemaal op het einde nog The Beast tegengekomen die net de 50 km gereden had.Na bijna 4u biken, 82 km op de teller.

Onderweg geen extra bevoorrading gezien. Noch bij Pascal, noch bij Nick ...

Read more...

11.02.2007 : TT Waregem

Door enkele problemen met de gps heb ik jammergenoeg geen gegevens over het parcours... Jammer dus.

Soit, vandaag samen met enkele steenbakkers afgesproken om naar Waregem te trekken. Yoerik belde 's morgens af omwille van oogproblemen, Pascal zag het niet zitten omwille van het slechte weer en een aanslepende verkoudheid... Het zag er naar uit dat het alleen Wouter, Rudy en ik zouden zijn.

Toen ik toekwam in Waregem was ik aangenaam verrast om Bert ook te zien toekomen. Aan de start kwam ook Malfieboy zich aansluiten, samen met Katrien.
Vanaf de start legde Katrien er de pees redelijk goed op. Het werd een redelijk vliegende start. Een collega van Katrien bleek redelijk veel parcourskennis en reed verkeerd. In plaats van de parking op te rijden, reed hij met veel poeha langs de spoorweg weg. Verkeerd dus...

Na een tijdje waren we dus Katrien en haar collega's kwijt... Daarna legden we er samen met de steenbakkers stevig de pees op. Op een bepaald moment zei Wouter dat het een snel tochtje zou worden en dat leek het ook te zijn... tot aan de eerste brug. Daar bleek mijn buitenband vastgenageld te zijn in mijn binnenband, met alle gevolgen van dien. Na het stoppen van de band gingen we weer op weg...

Nu ging het riching de Karmel"berg" (of caramel volgens sommigen :-)) waar de eerste hoogtemeters op de teller kwamen. Na de Karmelberg, gingen we richting de Spitaelbossen. Hier kregen we een zeer mooi stukje bos voorgeschoteld, één van de mooiste passages dat ik daar ooit gedaan heb, samen met de grachtcrossers-passage in 2005.

Na een 16 tal kilometers kwamen we aan de eerste bevoorrading, waar Katrien plots stond te verwateren naar de wortels... Juist voor deze bevoorrading een Keybiker tegengekomen die het kon passen... Die was platgevallen net voor de stopplaats. Da is ook een kunst op zich.

Na de bevoorrading ging het dan stillekes aan richting het Baenhoutbos. Dit lag er toch nogal redelijk lastig bij. De onregelmatige stukken (door stenen, takken,...) maakten het, in combinatie met de modder en wind natuurlijk niet makkelijker op. Het was puffen om boven te geraken. Direct na dit stukje kregen we de tweede bevoorrading. Ondertussen was Lichterveldenoare al een paar keer knipperlicht aan het spelen. We zagen hem nu en dan eens terugkeren en dan weer verdwijnen...

Na de tweede bevoorrading leek het echter of die biopatatten gekregen had! Hij kwam in zijn element. Er volgden een heleboel grasstroken en zoals we hem kennen, was dit wel zijn dada. Samen met Berre ging hij er dus op uit! Wij waren op achtervolgen aangewezen. Na een tijdje kwamen we aan de Harelbeekse Gavers die er toch ook wel mooi vettig bij lagen! Het was ook pompen of verzuipen. Voor mij maakte het overschakelen van de kleine naar de grote plateau het er ook niet makkelijker op. Het middenmes zou echt wel welkom zijn. Tja, het was nu zo hé, we zouden er ons wel door slaan. De strook van de gavers was dus wel redelijk smerig, maar alles bleef berijdbaar, alhoewel die eerst strook kantje boord was! Na de gavers stopten we even om enkele mannen te helpen met een reserveband. Rudy stond de zijn af. Enkel malfieboy had nu nog enen zitten.

Na de gavers kregen we een hele tijd stroken met wind in de rug. Rudy en ik legden er hier de pees op en Malfieboy begon het ook wel moeilijk te krijgen. Door de valpartij van Rudy kon die echter weer aansluiten in Waregem aan de hondeschool. Ondertussen hadden we de gekende strook langs de autostrade ook al gekregen en stonden de benen op ontploffen... We kregen nog een laatste "pufstrook" aan de hondenschool en dan ging het recht naar de eindstreep...

Moe maar meer dan voldaan waren we er weer. Na een doucheke en een paar drankskes met de forumleden, ging het dan richting Yvegem om het wekelijk middagmaal bij de schoonmama te gaan nuttigen...

Read more...