zondag 6 juli 2008 : TT Krierecrossers Otegem
Vandaag naar Otegem. Met de bike naar ginder met al direct de flanken van Tiegemberg op , kwestie van goed opgewarmd te zijn zeker...
Toen ik daar toekwam rond 7u55 stonden er daar al een hoopje steenbakkers te wachten. Philippe, Rik en Bruno ontbraken nog. Geleidelijk aan kwam iedereen toe. Op Bruno nog even wachten en dan op gang.
Het werden gekende stroken om te beginnen. Via de gekende stapsteentjes naar het centrum van wereldstad "Yvegem" om dan via een zijkant de strook aan Stijn Streuvels op te vliegen. Na deze strook ging het richting Tiegem via de Tsjampenstraat. De gekenden boomgaard kon natuurlijk niet ontbreken in deze tocht, maar ze zat er omgekeerd in. Ook ne keer leuk.
In Tiegemcentrum dan maar de straat over om af te zakken richting Waarmaarde. Via een stuk van de Nieuwstraat en het stapsteentje kwamen we uit aan de Oudenaardsesteenweg die we ook over moesten. Via de strook aan den achterkant van de kerk, kwamen we in Kerkhove uit. De brug over en dan richting Berchem. Na ietwat teveel verhard volgens mij, kwamen we eindelijk in de strook van het echte werk. De Patersberg, de Kwaremont, Kluisberg, alles kwam binnen het bereik nu.
Ondertussen begonnen er wel scheuren te komen in ons groepke. Ik reed op mijn eigen tempo en zette mij tijdelijk in het wiel van nen "specialized man". Als de beklimmingen begonnen, had ik toch wat voorsprong op de rest van onze groep. Ik had nooit in de gaten dat ik zo voor reed.
De eerste echte beklimming van de dag werd dus de Patersberg. Ik kon er met wat voorsprong aan beginnen, maar tegen dat ik boven kwam reed Philippe toch wel naast mij. Efkes erna kwamen Steve en John ook boven. Toen ook Bert en beide Riks er waren wachtten we nog efkes op Steven en Bruno. Die bleken platgevallen te zijn, dus reden we maar door naar de bevoorrading ietske verder op. De bevoorrading bracht ons in het centrum van Zulzeke.
Aan de bevoorrading kwamen we ook Filip V. tegen, den dienen die normaal rap thuis moet zijn. Na de innerlijk mens versterkt te hebben gingen we weer op baan. John en ik reden efkes voor en na een tijdje kwam ook Filip V. ons vervoegen. Dit gebeurde na het boske dat normaal na de Kwaremont gedaan wordt, waar dienen ambetanten hond zit... (die er nu niet zat...)
Ik moest efkes de rol lossen tijdens de klim, want ik wist dat als ik hier zou willen aanklampen, ik me dan ook helemaal naar de knoppen zou rijden.
Na het stukske kwaremont, moesten we door het veld en daarna de straat over om te beginnen aan de kluis... John stond daar effen te wachten, maar omdat Bert direct na mij kwam, reed ik naar Filip en kon John bij Bert blijven.
Nu kwam één van de leuke speelstukken, het Kluisbos, al duizend keer gedaan, maar toch blijft het hier leuk. Dwars door het bos, via de Vierschaar naar den Toren om de afdaling daar te nemen. Dan aansluiten op het gele verbindingsstuk van de Blosoroutes waar het draaien en keren was. Filip leek het daar efkes moeilijk te krijgen.
Na dit draaien en keren ging het dan weer klimmend richting de Vierschaar om dan af te dalen via de Pensemont, altijd plezant!
Daarna werd het weer klimmen richting zwembad om dan rechtsaf te gaan via het kort stukje offroad naar de kamping. Efkes verder was het dan bevoorrading. Filip en ik wachtten dan op de rest. Hier was het algemene hergroepering. Filip was ondertussen weg, Rik en Bruno kwamen een heel stuk achter.
We vertrokken dan maar weer, nadat ik eens Kluisken zijn jongste spruit bewonderd had.
Na de bevoorrading kwam er daar plotseling eentje met nen Merida naast ons gevlamd en dacht van ons er eens compleet uit te rijden. Daarna dan ook maar het gaspedaal open gedraaid met de bedoeling van hem eens weer te gaan pakken. Zonder problemen ook gelukt... Tegen dat we goed en wel aan den Turkenhoek waren, na een strook met zeer grove gravé...
Toen ik hem bij de lurven gegrepen had, bleef ik ook maar doorgeven en bleef alleen tot aan den arrivée. Via de Waterhoek en een plaatselijk rondeke stapsteentjes daar, kwamen we in Rugge om via een krier, evenwijdig met de Oudenaardsesteenweg, in Avelgem uit te komen.
Dan den tuinwijk in, op het einde de gravé op en via de Waffelstraat het stapsteentje op richting veld dat ons wat verder op de grote baan bracht. Via een krier ging het dan uiteindelijk richting Ruifeleinde. Het bleef vliegen. Ondertussen ook een hele meute Toffers ingehaald. Siegfried ging echter voor den groten tocht vernam ik hier.
Dan nog de gekende stroken in en rond Otegem en uiteindelijk kwamen we na een redelijk rappe tocht terug aan de start. Juist na mij kwam John, dan Steve, Bert,...
Enkel Philippe en Steven kozen uiteindelijk voor de 70 km... Chapeau manne!
door nick
