zondag 16 maart 2009 : TT Heestert

Een TT in Heestert lokt meestal wel menig Steenbakker uit zijn kot, tenzij er de avond voordien een Steenbakkersfeestje op het programma staat ?
Bij mij was het bijna zover; een ietsie pietsie te veel Leffe en mij wel overslapen.zekers. Het gebeurd nie veel………Op automatische piloot dan maar naar Heestert.
We zouden om 8.00U vertrekken ter plaaste, en blij dat ik was te zien da’k nog de laatsten nie was.
Om 8.15U vertrekken we met z’n 13’n ( Zanneis,Nick, Greebo, Jante, Filtie, Iceman, Lichterveldenoare, Berre, Brambo, Crusader,Gelmir, Steven2 en ikke dus ) voor een mooie maar zware tocht in een mooi lentezonnetje !
Na wat draaien ne keren verlaten we Heestert en gaan we de oude spoorweg op richting Moen. Via de Klijte ?? en de gekende paadjes klimmen we naar de Keiberg, alwaar we de N8 oversteken om naar het Banhoutbos te biken. De organisatie mocht van de Gravin gebruik maken van het domein en schotelde een mooi parcours voor.
Toen we uit het bos kwamen bleek Bruno ( Greebo ) te ontbreken; met zadelpech moest hij na enkele kilometer al huiswaarts keren, de sukkelare ……
Toen waren ze nog met 12 !
Na 15Km, ergens in de contreien van Otegem komen we reeds aan de 1ste BV, waar alles voorhanden is .
Bijna direkt na de Bv een pittige weidedoorsteek ( voer voor specialisten ) en de eerste splitsing : niemand die voor de 25 gaat ? nee dus ….
We biken verder via gekende paadjes en het ‘Lijsternest’ in ‘Yvegem’ om zo de eerste bergzone aan te vatten : Tiegemberg langs alle kanten.
Sommige Steenbakkers kregen daar zelfs last van het ‘FB Syndroom ’( Fretten Betong ).
Eenmaal deze harde noot gekraakt dalen we af richting Waarmaarde waar we de 2de BV passeerden.
Consternatie allom daar : twee andere ezels bleken nog meer last van de eerste lentezon te hebben dan wij !
Net na de 2de BV draaien Zanneis en Ice af voor de 40Km, toen waren ze nog met 10 !
We zetten onze weg verder en in Kerhove steken we de Schelde over om zo naar Kwaremont te biken. De Off-road klim breekt direkt den asem .
Wat verder de volgende splitsing en enkel Berre, Steven2 en Lichterveldenaore wagen zich aan de 70 ! Zou de Steenbakkersfuif daar voor iets tussenzitten ?? Ikke dus ook voor de 57; De beentjes en vooral het kopke waren nie echt voorzien op 70Km biken op zo’n parcours …..en het zwaarste moest nog komen
Toen waren ze nog met 7 ( of 3 ?? )
Pensemont omhoog ( naar de Vierschaar ) is altijd lastig maar doseren is de boodschap en dan geraak je wel zonder problemen boven.
Boven geraken op de steile klimmekes ( sommige meer dan 20% ) van de in tegengestelde richting gereden ‘gele’ route, dus richting Vierschaar naar Toren was moeilijker, lukte niet op de bike ( wel te voet ) zelfs de klim naar den toren lukte dit keer niet, shame on me ………
Dan terug naar de Vierschaar om vervolgens langs ‘de geul’ naar beneden te trachten te biken ????????? man man, daar is het toch niet plezant meer.
Dan in volle vaart langs het zwembad naar beneden en denkende : nu zijn we er van af , wel nietes zekers : sturen ze ons nog ne keer naar boven …..en nog ne keer om dan eindelijk na 47 Km aan de 3de BV te komen !
Het licht begon toen al redelijk uit gaan.
Met de moed der wanhoop de laatste kilometers aangevat en na alle uithoeken van Rugge en de uitkanten van Avelgem terug naar Heestert.
Die laatste kilometers tegen de krampen aan op karakter uitgebold en blij dat ik na ‘kop’ 60Km de finish bereikte!
Toch ook wel blij dat ik weer de nodige Km bolde ( 65 ) met Parijs-Roubaix in het verschiet.

Het was een mooie en afwisselende tocht, en vooral in uitmuntend gezelschap ( bijna geheel de tocht samen gereden )
Ook de organisatie was Tip-top ( mede door de schaapkes ???? )

Cijferkes :
60Km à 18avs met 660Hm

Ook nog volgende Steenbakkers gespot ter plekke : Jefke, Beasty, Zenit, Bikske, Fabi & zoon, Kr....en, ???????????
dus zeker een 20-tal Steenbakkers aan de start ....

Heestert ; bij leven en welzijn tot volgend jaar !!!!

Gr,
Casper

Read more...

zondag 16 maart 2008 : TT Heestert

Mezelf voorgenomen om vandaag met de bike naar Heestert te gaan en daar de grote toer te doen... Tenminste als het weer het toeliet, want het voorspelde niet veel goeds.
Toen ik deze morgen opstond was het 8 graden en regende het niet, het werd dus met de bike naar ginder. Via Tiegemberg en Yvegem kwam ik in Otegem om dan in Heestert toe te komen. Onderweg een hoopje bikers tegengekomen die al Streuvels gepasseerd waren. In Otegem een paar moedigen tegengekomen die ook met de bike naar Heestert gingen.

Toen ik er bijna was zag ik dat ook Berre, Steven en John er juist toekwamen. Na een tiental minuten waren we volledig en konden we op stap gaan... Er waren een aantal steenbakkers die op voorhand hadden afgezegd om allerlei redenen...

Soit, wij dus op weg... Na een 200 tal meter was het al zover... We hadden al natte voeten en een "zweetvoor". We zouden dus redelijk smerig worden vandaag. Na de eerste strook bleek dat de benen goed zaten. De volgende strook, ter hoogte van Otegem, deed John fameus zoeken naar het spoor... Hij ging van de ene kant naar de andere kant en dan uiteindelijk in de graskant. Ondertussen trok Koen eens goed door... Allemaal samen kwamen we dan aan in Yvegem om dan via het Lijsternest en de Tsjampenstraat aan den Tiegemberg te beginnen. Via den boomgaard en dan op het einde naar rechts kwamen we aan het eerste stapsteentje waar we naar boven moesten. Brian, Dries en ikzelf hadden ondertussen, samen met Dries zijn broer, een gaatje geslagen... De rest bleek achter te komen. Op het einde van het stapsteentje blokkeerde mijnen derailleur effen... Ik stond direct stil. Het volgende stapsteentje weer op om dan aan de andere kant te dalen. Hier en daar lagen ze er toch gevaarlijk bij... Nadat we het eerste stukje geklommen hadden, werd het de rest doen via de weg. Na het Vossenhol werd het dalen via het stapsteentje... Dit bracht ons dan aan de andere kant van den berg om dan weer te gaan klimmen en dan te vliegen richting Waarmaarde, tot aan de bevoorrading.

Hier werd het hergroeperen... Na de bevoorrading kozen John en Steven voor de kleine toer... De rest ging door. Nu werd het rijden richting den Kwaremont om die offroad te beklimmen... Het eerste stuk naar den Kwaremont was ook al nie van de poes en wat volgde ook niet direct. Het laatste strookje van de klim was zo goed als niet te doen met die put in de midden. Van daaraf was het te voet te doen... Na de Kwaremont kwam den Patersberg aan de beurt. Wat ertussen in lag was constant in en uit de krieren en het waren niet de minste... Er zat toch wel wat gebagger in...

Op de Patersberg zelf toch effen moeten afstappen, want ik gleed uit de goot en slaagde er niet in om mijn bike recht te houden...
Na de Patersberg efkes een plaatselijk toerke om hem dan offroad af te dalen. De afdaling was toch redelijk modderig en hier en daar een beetje slipperig... Wel leuk, maar gelukkig redelijk kalmkes qua volk, anders zou dat inderdaad wel iet gegeven hebben...

Daarna kwam de kluis aan de beurt... De Pensemont... Deze zou ik helemaal op mijn gemak gaan doen. Mijnen knie mocht en zou het zeker niet begeven en ik wou mij ook niet forceren. Blijkbaar ging het ook niet beter dan mijn redelijk traag tempo... Ik moest de anderen laten gaan en bouwde een redelijke achterstand op. Ik legde dan maar gans de kluis alleen af. Jammer dat er niet meer in de Kluis zat, blijkbaar mocht het gedeelte van Amougies niet meer van den bougmèstre... Maken we teveel straten van mooie villa's vuil? Dit kan toch niet zomaar? Pfff...

De tweede bevoorrading kwam niets te vroeg voor mij, ik had een hongeraanval en moest veel eten... Na de bevoorrading kreeg ik bij het opstappen van de trap richting de Schelde een kramp in het bovenbeen. Vanaf daar werd het soms wel afzien en het beste was er van af... Een plaatselijk rondeke in Rugge via de Waterhoek, via den achterkant van Café Trompet naar Avelgem om via de Scheldemeersen aan de Schelde te komen. Daarna gingen we via de oude spoorwegberm kwamen we dan weer in Heestert terecht...

Amaai, toch wel hier en daar "mijn peren gezien" maar toch wel steeds vergezeld gebleven van Siegried aka Lichterveldenoare... waarvoor dank...

Nog ne vluggen après met Kadeetje, een aangename kennismaking Moozemeiske en dan weer naar huis...

De terugweg ging via Tiegem en Anzegem... Uiteindelijk met 82 km op den teller thuisgekomen... Mooie afstand in zo'n weer...


Te downloaden GPS, IGN en andere parcoursinfo

door Nick

Read more...

zaterdag 13 oktober 2007 : TT Heestert

Amaai, deze namiddag voor den tweede keer op den bike! Om 14u afgesproken met een twintigtal (20!!!) steenbakkers aan de start. Hen allemaal opnoemen zou onbegonnen werk zijn! Het was wel een schitterend zicht aan de start! Daar het draaien en keren was in het begin, kwam er precies geen einde aan de rij!

De eerste paar kilometers werden gretig gebruikt om wat af te lachen, te praten en voor John om er een interval training van te maken om foto's te trekken...

Via enkele paadjes en krierkes raakten we aan de oude spoorwegberm, die ons richting Avelgem bracht. In Avelgem gingen we via den Dries weer lichtjes richting Heestert om dan richting Otegem gaan biken... Ondertussen was het kalmkes rijden al iets weggevallen want den Andy moest er natuurlijk weer de pees op leggen... Normaal heb ik dat wel eens graag, maar geleidelijk aan begonnen de kilometers toch wel in de benen te kruipen... Ik wou mij dus helemaal niet opblazen en nam het zekere voor het onzekere... Liever de anderen een beetje laten rijden dan mezelf te verbranden...

Na een paar gekende strookjes in en rond Otegem, zoals het "klimmende" stukje rechts van de grote baan (ook gekend als de Kloosterhoek) gevolgd door Ruifeleinde, ging het weer richting Avelgem. We kwamen daar uit op de Knok en vervolgden onze weg naar de Kaphoek. Ondertussen was onze bende al voor een groot stuk verdeeld in kleine stukjes, maar de bevoorrading in Rugge zou daar wel wat verandering in brengen... Hergroepering dus...

Soit, net voor de bevoorrading werden we voorbijgereden door een "mobilette" die onzen eigenste snelheidsmoto, den Andy, zeker wilde bijhalen. Hij rechtte zijn rug en hij was weg... Precies een pijl die uit een boog schoot!
Daarna kwamen we dan aan den oversteek aan de Oudenaardsesteenweg... Effen de baan over en aan het electriciteitspark naar links om dan via een plaatselijk rondeke aan het huis van de Wesley toe te komen. De welgekende plaats voor een schitterende bevoorrading. Enkele steenbakkers hadden de bevoorrading bijna gemist en waren door in de Waterhoek... Te geweldig zeker? Verstand op nul en blik te veel op oneindig? Plots beseften ze toch dat ze precies alleen waren en vonden ze de weg naar de bevoorrading.

Na een wat foto's, wat gekeuvel, een natje en een droogje, gingen we weer de baan op. De bult van Kluisbergen kwam dichter en dichter... We waren er nogal rap bij... Via Rugge naar den Turkenhoek en dan begon het echte werk. Het draaien en keren op de kluisberg zou beginnen.
Ik voelde direct dat ik hier zou moeten opletten... Mijn benen hadden ondertussen bijna 80 km rondgedraaid, dus kalmkes zijn en geen zotte dingen...

De kluis werd dus opgereden via de kant van Amougies. Voor de eerste keer sinds lang moest ik afstappen in het steile stukje waar de eigenlijke klim begon... Tja, te veel op enen dag? 'k Weet nie... Ondertussen waren zo goed als alle steenbakkers mij gepasseerd, nog nie veel gebeurd, da kon nie blijven duren hé... :-)

Na deze klim kregen we er een korte afdaling bij, maar dat wou natuurlijk ook zeggen dat we weer omhoog moesten... Het gekende stukje aan "Renard" zette me nogmaals met de twee voeten op de grond, de benen voelden nogal zwaar aan, maar ik zou niet plooien! Alhoewel... plooien misschien wel, maar zeker niet breken.

Na de Renard nog het klimmetje naar den Toren en dan wat tussenstukken en afdalingen die ons weer wat meer in groepjes bij elkaar bracht ipv al de "einzelgangers" onderweg... Na kluisberg ging het dan richting vliegveld van Amougies, waar onzen Brian vorig jaar een schone plas gepast had... Voorlopig geraakt hij er nog heelhuids door. Na dit mooie stuk, waar ik probeerde op John bij te halen, wat maar niet lukte, nog efkes omhoog om dan definitief de Kluis te verlaten!

Na een tijdje kwam den Rudy mij vergezellen... Zijne fysiek komt geleidelijk aan terug, maar het klimmen is er precies nog teveel aan... Soit, het komt wel...

Even later kwam er abrupt een einde op wat een heel leuke namiddag wat totnogtoe... Brian bleek nu iets verder gevallen te zijn, met alle gevolgen van dien... Waarschijnlijk een sleutelbeenbreuk, wat later bevestigd zou worden! Jammer...
John en Koen gingen mee met Brian om te wachten op de hulpdiensten... De rest reed verder.

Berre, Rudy en ikzelf waren samen... Steven kwam samen met Steve iets later...
Het stukje offroad tussen de velden achter Balta was voor Berre precies het signaal om nog eens door te trekken. Bij mij zat er op dat moment niet veel jus meer in de benen, dus moest ik de rol lossen... Rudy hield mij gezelschap...

Daarna werd het genieten op het technisch stukje achter het voetbalplein in Avelgem. Leuk, heel leuk, maar lastig na een kleine 100 km...

Uiteindelijk begonnen we de bevoorrading te naderen. Dat zou deugd doen en inderdaad, het deed deugd... De overgebleven steenbakkers werden verenigd en na efkes uitblazen gingen we weer op weg. We bleven nu langer samen en iedereen paste zijn tempo voor een groot stuk aan.

Achter de kerk van Outrijve naar rechts en daar het land ingestuurd om dan uiteindelijk uit te komen aan de grote baan naar Bossuit. Die baan over en het stuk door tot net over het kanaal. Achter het kanaal naar rechts richting Moen om dan wat verder de gekende "steenbakkers-afdaling" naar het water te nemen en dan het stukje langs de vaart te biken. Eenmaal dat gedaan ging het via de weg of de krier ernaast (jaja, sommigen waren zo flauw om de baan te kiezen, maar de benen beslisten dat :-)) tot aan de brug. Die over en langs de andere kant naar de "ballons". Die lagen er schitterend bij, wat ervoor zorgde dat Berre hier weer zijn hartje kon ophalen en zich eens goed liet gaan. Met heel veel moeite kon ik hem bijhouden, maar het werd zwaar, alhoewel ik er bleef van genieten.

Uiteindelijk kwamen we aan het zware stuk aan de vaart! Ons eerste stuk van onze tocht werd hier naar het einde gebruikt en het woog door! Hier kon ik Berre niet meer bijhouden, hij werd kleiner en kleiner... Tja... ik moet toegeven, het ging niet meer! Voor geen centimeter meer! Nu, het einde begon te naderen...

Nog een paar stroken doortrekken en we zouden er wel geraken... Via den Okkerdries ging het dan weer richting Heestert, waar ik (heel) moe, maar voldaan aankwam met een 104 km op de teller voor vandaag...

Na een paar consumaties dan weer richting thuis, want moest nog gaan eten vanavond... Gelukkig viel ik niet in slaap, da zou mij niet in dank afgenomen geweest zijn vrees ik...

Het werd een schitterende dag, schitterend weer, schitterende gezelschap, mooi parcours... kortom een perfecte bike-dag! Nie normaal!

Ik ben echt content Steenbakker te zijn en in zo'n toffe bende thuis te horen!

Door Nick

Read more...

11.03.2007 : TT Heestert

Weeral bollen we uit richting een nieuwe werkweek, maar als afsluiter besloot ik om richting Heestert te rijden, om aan een ietwat onbekende tocht deel te nemen. De 3 molentjestocht...

Mijn mountainbiketochten zijn sedert ik train voor de Ronde van Vlaanderen, vermindert maar stilaan ben ik opnieuw de draad aan het oppikken, en dit deed ik ook vandaag!

De inschrijving ging door in de voetbalkantine van Sparta Heestert. Ik begon de tocht omstreeks 10u, meteen reden we al off-road langs de zijkant van het votbalplein omvervolgens via een houtenbrugje onze eerste aardeweg in te rijden.

Bij onze eerste kilometers werden we glansrijk geintroduceerd met de mooie streek van Otegem, Ingooigem en natuurlijk ook Tiegem... Na de TT in Zwevegem had ik zowat een beetje van een negatief gevoel over mijn conditie op de MTB, maar ik had precies die dag een dipje, want vandaag was ik ferm goed bezig! Aan een snel tempo reed ik via de stapsteentjes en de boerekrieren Ingooigem binnen die ons zo richting de achterkant van de Tiegemberg leidden.

En zoals verwacht kregen we natuurlijk de alombekende aardestrook tussen de appel-en perenkwekerij, die er verbazend genoeg mooi bijlag...

Via Tiegem reden we dan naar Waarmaarde waar ons een kleine bevoorrading te wachten stond, na mijn energiedrankje opgeslorpt te hebben, sprong ik vol motivatie opnieuw op mijn alu-ros om te volgende kilometers te verteren, en dit waren meteen ook een van de zwaarste...

We werden via de Schelde langs de flanken van de oude Kwaremont gestuurd waar we vervolgens de 2 aardewegen moesten berijden die er tamelijk vettig bijlagen... Vooral de laatste was eentje om U tegen te zeggen! Maar zo hebben we het graag nietwaar!

Vervolgens via een lusje rond het kunstenaarsdorpje te rijden daalde ik volle vaart de gravelweg van de Kerkenbos af, om dan zo de Pensemont omhoog te klimmen, en voor de kenners onder ons, wanneer je de Pensemont beklimt kom je uit aan... jawel,... De Kluisbos! Aan het eind van deze leuke beklimminging kwamen we uit aan de Ferme Du Christ, zo reden we via de hoofdweg in het bos langs de Balmoral naar beneden...

Daarna volgde tot in Amougies het leukste gedeelte in het bos namelijk de singletracks! Zalig!
Via de achterzijde van de Kluisbos, Mont d'Enclus genaamd reden we via Centre de Protestant een paadje in waar we dan via Orrior naar onze laatste bevoorrading gingen, ondertussen was de zon doorgebroken en een mooie prachtige dag kon niet meer stuk!

Aan de laatste bevoorrading kwam ik 2 oude bekenden tegen! De Voltman en Kluisken, de laatste is een dorpsgenoot van me...

Na een babbeltje te slaan reden Kluisken en ik de tocht verder uit, we reden aan een gezapig tempo langs de Schelde om dan vervolgens zo langs de oude ijzerweg naar Heestert te rijden.

Bij de aankomst hielden we samen met de Voltman een leuke apres... Nadien reden Kluisken en ik samen richting good old Ruien!

Wat een mooie afsluiter! Een prachtig dag! Een prachtige tocht! Ik ben vreeeeed content!

door Andy

Read more...