Posts tonen met het label vaste route. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vaste route. Alle posts tonen

donderdag 27 maart 2008

maandag 24 maart 2008 : Groene Lus Boerhovenroute

Amaai... Zo'n winterweer vandaag...

In Elsegem vertrokken om via de kwadenbulk om Yoerik te gaan, met de wagen wel te verstaan. Ik geraakte bijna nie boven door de sneeuwval. Het was echt kerstweer... Typische manier om Paasmaandag te vieren dus... Na de bike op het rek gezet te hebben dan maar richting Moen. Ondertussen een sms naar John dat we iets later zouden zijn omwille van het weer.
Eenmaal in Moen leek het daar bijna niet gesneeuwd te hebben.

Soit, Yoerik, John, Steven, Bert, Wouter en ikzelf zouden dus dit hondeweer gaan trotseren. Het was koud, heel koud zelfs in het begin... Die wind deed er zeker ook niet veel goeds aan...

Om op het parcours te geraken hadden we eerst enkele kilometerkes voor de boeg. John vond het zo nodig om eerst ook nog eens door het Mortagnebos te rijden. Hier werd het al duidelijk, we zouden vuil worden, heel vuil...

Iedereen kent het parcours hier wel waarschijnlijk, maar toch enkele memorabele stukken...
- de klim aan het waterstation te Kooigem (vooral helemaal boven)
- de afdaling door het Grandvalbos
- de rijstvelden van Sint Denijs...
- de klim naar de Tontekapel in een heuse sneeuwstorm waardoor je de kapel bijna niet zag...

Was een heel mooie tocht... Het parcours dat op zich redelijk toegankelijk zou moeten zijn, was het nu zeker niet... Helemaal uitgeregend, soms zelfs goed verzopen... Het echte helse "flandrienweer" maakte het voor mij een ervaring op zich...

Te downloaden GPS, IGN en andere parcoursinfo

Read more...

donderdag 20 september 2007

zaterdag 15 september 2007 : rode route Houffalize

Telkens er een weekendje met de familie geprogrammeerd staat, gaat de bike steevast mee !
Deze keer zaten we in het dorpje Bourcy, ergens tussen Bastogne en Houffalize. We logeerden er in deze gite : http://www.gitelegrandpre.com/nl/grdpre.htm

Na wat studeerwerk op de kaart passeerde de vaste mountainbikeroute van Houffalize ‘ Rood 4 ‘ slechts op enkele kilometers van onze gite!
Zaterdagmorgen was het dan zover, met z’n drieën maakten we ons klaar (Herman : notoir Flandrien , zie : http://users.pandora.be/deflandriens/index.htm, Berre en ikke) om de 35km lange tocht aan te vatten.

Om 9.15U vertrekken we onder een stralende zon, beetje fris, maar het beloofd een schitterende bike-dag te worden. Na 2.5 Km aanlooproute slaan we rechts af en pikken we in op de route.

De eerste 10 Km gaan bijna volledig langs en op een oude spoorweg, weinig hoogtemeters dus, maar wel een schitterende natuur. Bij ‘ Bois Champsart’ kruisen drie reeën ons pad !! Bij ‘ Bois Rouvroi’ draaien we weg van de spoorweg en worden we bevangen door het machtige landschap : we bevinden ons op het hoogste punt van de tocht (536m) en we hebben een prachtig zicht op de omliggende bossen. Ook roofvogels, waaronder de buizerd en de rode wouw genieten mee !

We hebben nu reeds 10Km afgelegd en van hoogteverschillen nog steeds geen sprake, terwijl de route toch goed zou zijn voor 600Hm ??? Dat beloofd dus .

En idd, eerst nemen we een ferme duik naar beneden, om dan als voorproefje naar het dorpje Cetturu te klimmen. Na enkele honderden meters asfalt gaan we terug off-road en maken we ons klaar voor een steile en spectaculaire afdaling, steken een riviertje over (met brugje) en hup, we zijn weer vertrokken voor een mooie klim !

Ook bij het naderen van Houffalize blijft het op en neer gaan met als technisch hoogtepunt van de tocht een stukje van de beruchte wereldbeker afdaling aan ‘Oll fosse d’outh’ man, man, wat een stukje !!

We dwarsen nu het stadje Houffalize, het is er gezellig druk op zaterdagvoormiddag, en moeten nu natuurlijk terug uit het dal klimmen. Dit wordt een hele mooie klim naar het voetbalveld van ‘Houffa’.

We biken verder, na ‘ Ferme de Neumoulin’ volgt nog een schitterend stuk, eerst een langzaam stijgend pad op wellicht weer een oude spoorweg, dan klimmend en dalend naar het dorpje Boeur. De laatste km’s van onze tocht gaan over brede gravel wegen, op en af en bij ‘ Le laid Bois’ komen we weer bij ons beginpunt van de tocht.

Nu nog enkele 2.5 Km terug naar onze gite, we zien nog een vos wegrennen, en onze tocht zit er op. Na 42 Km met 630 Hoogtemeters à 15km/u avs was het een mooie tocht, zeker niet technisch, maar wel voldoende lastig en altijd in een prachtige natuur. Ook het off-road gehalte mocht er wezen, ik schat zeker 80 à 90%, enkel in de dorpjes een strookje en in Houffa-centrum wat asfalt ! Om nog maar te zwijgen van de bewegwijzering : die is gewoonweg perfect !! Voor en na elke wegverandering bordjes, tussendoor ook genoeg en waarschuwingsbordjes bij het dwarsen van een weg, mooi zo !!

Conclusie : Zeer mooie tocht, de andere vaste routes van Houffa moet ik dringend ook eens gaan rijden !

door Steven (aka Casper)

Read more...

dinsdag 29 mei 2007

18.05.2007 : La Transvillage Gedinne

Aangezien er met het Hemelvaart weekend terug een weekendje Ardennen met de schoonfamilie op het programma stond in Gedinne ging de bike natuurlijk mee.

Vorige ervaringen daar waren zeer goed meegevallen, en aangezien neefje ‘Berre junior’ er ook terug bij was met z’n nieuwe mountainbike nb, mochten we deze uitgelezen kans niet aan onze neus laten voorbijgaan.

Gezien onze ‘Junior’ al wat ouder is geworden ( 14 ) en wat meer ervaring heeft konden we ons deze keer aan een langere tocht wagen ! We zouden kiezen voor de ‘Transvillage’, goed voor 70Km met start dus vanuit ‘ Gedinne-vakantiehuis ‘.

De Transvillage spreekt voor zichzelf : de tocht doet bijna alle dorjes in de wijde omgeving van Gedinne aan en kon dus op alle momenten ingekort worden. We zouden zien hoelang we het zouden uithouden !

Vrijdag om 7.45U vetrokken we vanuit ons huis afdalend naar Gedinne centrum, alwaar we, nabij de kerk de blauwe pijlen terugvonden die we gans onze tocht zouden moeten volgen.

We verlaten Gedinne licht stijgend om na ong. 1.5Km een eerste off-road klim voorgeschoteld te krijgen die wat later terug asfalt wordt. Daarnaa komt een eerste hoogtepunt van de tocht : we draaien rechts af, en gaan direkt een technische singletrack in, dwars door een donker bos.
We duiken naar beneden en we zijn pas uit het bos als we door een wed biken : dwars door de ‘ruisseau de Fontenelle’ , prachtig !!!

Terug klimmend ( off- road ) bereiken we Louette – St – Denis. Zo gaan we op zoek naar het volgende dorpje : Houdremont. Na weeral enkele Km mooi off-road komen we in het slapende dorpje aan, enkel wat boeren zijn aan de slag.

Na Houdremont wijken we even af van de blauwe route omdat we het stuk door het trouwens prachtige ‘bois côrai’ vorige keer al gedaan hebben. We opteren om even de gele route te volgen langs de ‘Ferme Longchamps’.

We komen terecht in een echt desolaat landschap, we biken op een hoogvlakte met rondom ons de uitgestrekte wouden van Gedinne : hier waan je je alleen op de wereld !
Wat verder komt de ‘Ferme Longschamps in zicht : een enorme boerderij met ook heel wat beesten ! We draaien weg van de boerderij en duiken dan het woud in en er pas een 8-tal km later weer uit te komen !!!

Zo klimmen we door prachtige bossen naar te ‘Tour du Millernaire’, het hoogste punt van onze tocht, gelegen op 503meter boven de zeespiegel !
Dan biken we in volle vaart naar het dorpje Willerzie dat we al even vlug verlaten om ons weer in de bossen te crossen !

Het stuk tussen Willerzie en Bourseigne-Neuve is wellicht het mooiste wat de tocht te bieden heeft. Het zijn schitterende Km’s : eerst biken we langs een zijriviertje van de ‘Hulle’ over schuinliggende gladde boomwortels, lekker technisch, en bij ‘prés à l’eau’ zien we een jong hert vlak voor onze neus wegrennen!

Na het dwarsen van de N952 bij de ‘Pont Collin’ wordt het pad nog ruiger, en zien we rechts van ons enorme rotsformaties en links van ons horen we de ‘Hulle’ kletteren ! Wat kan de natuur toch prachtig indrukwekkend zijn ! Maar lang zouden we niet meer genieten, alhoewel.

Na enkele Km’s draaien we bijna haaks naar rechts af en moeten meteen op de kleinste versnelling terugschakelen. We krijgen een lange en mooie klim voorgeschoteld, in het begin zeker niet gemakkelijk, stijgingspercentage van 15 à 17% over natte rotsen, geleidelijk overgaand in een breder bospad maar nog steeds stijgend. We zijn pas boven als we het mooie en vredige dorpje Bouseigne-Neuve bereikt hebben.

Nu volgt een machtig lange afdaling : na het verlaten van het dorpje gaat het steeds steiler naar beneden, we nemen enkele haarspeldbochten en plots moeten we rechts afslaan naar een prachtig bospad : we dalen via enkele spectaculaire bochten off-road af naar de Houille. We dalen steeds verder af langs die rivier en bij ‘ Pichelotte’ steken hem over ( met brugje ).

Aan de andere kant van de Houille biken we verder op een breed licht stijgend bospad dat ons naar het volgende dorpje in onze ‘Transvillage’ brengt : nl Vencimont, bij vele mensen bekend van het vakantiedorp aldaar. Bij de brug over de Houille pauseren we even ( waar een 3-tal bikers ons pad kruisen ) , we hebben reeds 45Km op de teller en m’n jonge kompaan begint het moeilijk te krijgen : hier ondervind hij aan den lijve dat 50Km biken in de Ardennen niet te vergelijken is met een TT in Wevelgem !!!

We beslissen om in het volgende dorp Rienne via de weg terug naar Gedinne te rijden, maar eerst wacht ons nog een mooie afsluiter ! We moeten nog bijna 200hoogtemeters overwinnen om in Rienne te geraken ! De eerste Km is de steilste en ook het meest technische stuk van de klim. We draaien en keren steil naar boven, terug 15 à 17 % .

Wat verder biken via een schitterende lange singletrack ( door loofbos ) voortdurend licht stijgend door het ‘Bois de Sart Custinne’ naar Rienne. Op dit stuk moet mijn jonge compagnon werkelijk op z’n tanden bijten, maar toch haalde hij het !!
Eenmaal in Rienne aangekomen reden we dus via de weg naar Gedinne terug en kwamen we met 57Km op de teller terug aan in ons vakantiehuis !!

Cijfertjes : 57Km à 15.9 avs met bijna 800hoogtemeters, max klim : 17%

Conclusie : de streek rond Gedinne is gewoon prachtig om te biken en de bepijling was nagenoeg perfect, als je dan nog de kaart bij de hand hebt, kan je bijna niet misrijden !! Mijne compagnon ( en ikzelf ook natuurlijk ) hebben ons weer eens goed geamuseerd ( en ook afgezien).

door Steven

Read more...